Тихо уходят поэты в вечность.
Последняя просьба Геннадия Буравкина к живым: “Берагчы Беларусь! Прадоўжываць тое, што зрабілі і не дарабілі яе сыны лепшыя. І спадзявацца, што ўсе мы, і тыя, што былі, і тыя, што будуць, і тыя, што ёсць, усе мы вечныя ў нашай мове, вечныя ў нашай гісторыі, вечныя ў беларускай зямлі, у беларускім слове…
І трэба ўсётакі памятаць, што ў нас Беларусь…