Гэты фільм пра дзяцінства, апаленае болем Чарнобыльскай трагедыі.
А яшчэ ён пра чалавека, які адчуў гэты боль: Наталлі Георгіеўне Паляковай. Яна, нягледзячы на жыццёвыя акалічнасці, захавала светлыя, якія ствараюць думкі аб дзяцінстве. Адчула, што кожнае хворае на анкалогію дзіця марыць пакінуць пасля сябе яркі след. Усё, што закладваецца ў дзяцінстве, застаецца на ўсё жыцьцё. Няўжо яны толькі свой боль, слёзы сваіх бацькоў панясуць на нябёсы?! Але калі побач кахаючыя неабыякавыя сэрцы дарослых, дадуць ім магчымасць праз фізічны боль прачуць яркія фарбы планеты Зямлі, і перанесці гэтыя фарбы на паперу, то гэтым, гэтыя дзеці, апаленыя болем, пакінуць свой яркі след на Зямлі. Гэтыя працы змешчаны ў мастацкі альбом “Сусветны сад”.